arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต · จูฬวรรค

๓. หิริสูตร

เล่ม ๒๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๔ ในจูฬวรรคมี ๔ ฉบับ

๓. หิริสูตร

ว่าด้วยความละอาย

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต จูฬวรรค หิริสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๕ หน้า ๕๖๐–๕๖๑

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

(พระผู้มีพระภาคทรงตอบปัญหาของดาบสดังนี้)

คนผู้ไม่มีหิริ รังเกียจคนมีหิริ

ชอบพูดว่า ‘เราเป็นเพื่อนท่าน’

แต่ไม่เคยช่วยเหลือการงานของเพื่อนเลย

พึงรู้เถิดว่า ‘คนนั้นไม่ใช่เพื่อนเรา’

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คนพูดวาจาไพเราะอ่อนหวาน

แต่ไม่ทำประโยชน์แก่มิตร

บัณฑิตเรียกว่า ผู้ดีแต่พูด

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

มิตรใดไม่พลั้งเผลอ มุ่งหวังความแตกแยกกัน

คอยหาแต่ความผิดเท่านั้นทุกเวลา

มิตรนั้นไม่ควรคบ

ส่วนมิตรที่วางใจได้ เหมือนบุตรในไส้

ถึงผู้อื่นกล่าวเหตุตั้งร้อยอย่างพันอย่าง

ก็ไม่แตกแยกจากกัน

มิตรเช่นนั้นควรคบอย่างยิ่ง

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ความเพียรที่เป็นเหตุให้เกิดปราโมทย์

ย่อมนำทั้งความสรรเสริญและความสุขมาให้

ผู้หวังผล นำธุระอันสมควรแก่บุรุษ

ย่อมทำความเพียรนั้นให้เจริญได้

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลดื่มปวิเวกรส

ลิ้มรสแห่งความสงบ

และได้ลิ้มรสแห่งปีติในธรรมแล้ว

เป็นผู้ไม่มีความกระวนกระวาย ไม่มีบาป

หิริสูตรที่ ๓ จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ดูธรรมบทข้อ ๒๐๕ หน้า ๙๖ ในเล่มนี้