arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต · ปารายนวรรค

๑๐. กัปปปัญหา

เล่ม ๒๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๗ ในปารายนวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๐. กัปปมาณวกปัญหา

ว่าด้วยปัญหาของกัปปมาณพ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต ปารายนวรรค กัปปปัญหา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๕ หน้า ๗๖๕–๗๖๕

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

(กัปปมาณพทูลถามดังนี้)

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย

ผู้ดำรงอยู่ท่ามกลางสระ

ผู้ถูกชราและมัจจุราชครอบงำ

ในขณะเกิดห้วงน้ำอันเป็นมหันตภัย

อนึ่ง ขอพระองค์โปรดตรัสบอกที่พึ่ง

โดยวิธีที่ทุกข์นี้จะไม่พึงมีแก่ข้าพระองค์อีก

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ดูเทียบ ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๑๑๗-๑๒๐/๒๗
  2. ๒สระ ในที่นี้หมายถึงสังสารวัฏ (ขุ.สุ.อ. ๒/๑๐๙๙/๔๔๗)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า กัปปะ)

เราจะบอกที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย

ผู้ดำรงอยู่ท่ามกลางสระ

ผู้ถูกชราและมัจจุราชครอบงำ

ในขณะเกิดห้วงน้ำอันเป็นมหันตภัย

เราจะบอกที่พึ่งแก่เธออีก

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราเรียกนิพพานซึ่งไม่มีกิเลสเครื่องกังวล

ไม่มีเครื่องยึดมั่นนี้นั้นว่า เป็นที่พึ่งอันไม่มีที่พึ่งอื่นยิ่งกว่า

(เพราะ)นิพพานเป็นที่สิ้นไปแห่งชราและมัจจุราช

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนเหล่าใดมีสติ รู้นิพพานนั้นแล้ว

เห็นธรรม ดับกิเลสได้แล้ว

ชนเหล่านั้นก็ไม่ไปตามอำนาจของมาร ไม่ไปบำรุงมาร

กัปปมาณวกปัญหาที่ ๑๐ จบ