arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · จตุกกนิบาต

๓. สภิยเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๒ ในจตุกกนิบาตมี ๔ ฉบับ

๓. สภิยตฺเถรคาถา

๓. สภิยเถรคาถา

ภาษิตของพระสภิยเถระ

(พระสภิยเถระแสดงธรรมด้วย ๔ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา จตุกกนิบาต สภิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๑๔–๓๑๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๘๔–๓๘๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปเร จ น วิชานนฺติ มยเมตฺถ ยมามฺหเส

เย จ ตตฺถ วิชานนฺติ ตโต สมฺมนฺติ เมธคา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนเหล่าอื่นย่อมไม่รู้ว่า พวกเรากำลังย่อยยับอยู่ในโลกนี้

บรรดาชนเหล่านั้น ชนเหล่าใดรู้แจ้งอยู่

ความทะเลาะวิวาทกันย่อมระงับได้จากสำนักของชนเหล่านั้น

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยทา จ อวิชานนฺตา อิริยนฺตฺยมรา วิย

วิชานนฺติ จ เย ธมฺมํ อาตุเรสุ อนาตุรา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อพวกที่ไม่รู้สึก ยังประพฤติยึดถืออยู่เหมือนจะไม่ตาย

ความทะเลาะวิวาทย่อมสงบลงไม่ได้เลย

ส่วนพวกที่รู้ธรรมตามความเป็นจริง

ย่อมไม่กระสับกระส่าย

ในเมื่อสัตว์ทั้งหลายกระสับกระส่ายอยู่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยํ กิญฺจิ สิถิลํ กมฺมํ สงฺกิลิฏฺฐญฺจ ยํ วตํ

สงฺกสฺสรํ พฺรหฺมจริยํ น ตํ โหติ มหปฺผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

กรรมที่ย่อหย่อน วัตรที่เศร้าหมอง

และพรหมจรรย์ที่พึงระลึกถึงด้วยความระแวงสงสัย

ทุกอย่างนั้นไม่มีผลมาก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยสฺส สพฺรหฺมจารีสุ คารโว นูปลพฺภติ

อารกา โหติ สทฺธมฺมา นภํ ปฐวิยา ยถาติ.

สภิโย เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ผู้นั้นย่อมห่างไกลจากพระสัทธรรม เหมือนฟ้ากับดิน