พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑
๔. คังคาตีริยเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ
๔. คังคาตีริยเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญความสันโดษ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ คังคาตีริยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๔ ติณฺณํ เม ตาลปตฺตานํ คงฺคาตีเร กุฏี กตา
ฉวสิตฺโตว เม ปตฺโต ปํสุกูลญฺจ จีวรํ ฯ
ทฺวินฺนํ อนฺตรวสฺสานํ เอกวาจา เม ภาสิตา
ตติเย อนฺตรวสฺสมฺหิ ตโมกฺขนฺโธ ปทาลิโตติ ฯ
คงฺคาตีริโย เถโร ฯ
เราทำกระท่อมด้วยใบตาล ๓ ใบ ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา บาตรของเราเหมือนดังหม้อสำหรับตักน้ำรดศพ และจีวรของเราเป็นดังผ้าคลุกฝุ่น ในระหว่าง๒ พรรษา เราพูดเพียงคำเดียวเท่านั้น ในภายในพรรษาที่ ๓ เราทำลาย
กองความมืด คืออวิชชาได้แล้ว.
จบ ๔. คังคาตีริยเถรคาถา