พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑
๓. วัลลิยเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ
๓. วัลลิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการฝึกจิต
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ วัลลิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๓ มกฺกโฏ ปญฺจทฺวารายํ กุฏิกายํ ปสกฺขิย ๒
ทฺวาเรน อนุปริเยติ ฆฏฺฏยนฺโต มุหุํ มุหุํ ฯ
ติฏฺฐ มกฺกฏ มา ธาวิ น หิ เต ตํ ยถา ปุเร
นิคฺคหิโตสิ ปญฺญาย เนว ๓ ทูรํ คมิสฺสสีติ ฯ
วลฺลิโย เถโร ฯ
ฉบับหลวง
วานรเข้าไปอยู่ในกระท่อมมีประตู ๕ ประตู พยายามเวียนเข้าออกทางประตูนั้นเนืองๆ จงหยุดนิ่งนะเจ้าลิง อย่าวิ่งไปดังกาลก่อนเลย เราจับ
เจ้าไว้ได้ด้วยปัญญาแล้ว เจ้าจักไปไกลไม่ได้ละ.
จบ ๓. วัลลิยเถรคาถา