arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑

๑. อุตตรเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ

เอกนิปาโต นิฏฺฐิโต

ทุกนิปาโต

เถรคาถาย ทุกนิปาตสฺส ปฐมวคฺโค

ทุกนิบาต

เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑

ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในทุกนิบาต วรรคที่ ๑

๑. อุตตรเถรคาถา

สุภาษิตชี้โทษของภพ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ อุตตรเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๑ นตฺถิ โกจิ ภโว นิจฺโจ สงฺขารา วาปิ สสฺสตา

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต ขนฺธา จวนฺติ อปราปรํ ฯ

เอตมาทีนวํ ญตฺวา ภเวนมฺหิ อนตฺถิโก

นิสฺสโฏ สพฺพกาเมหิ ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุตฺตโร เถโร คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

๑ ยุ. วนปวฺหโย ฯ ม. วนสวฺหโย ฯ

ฉบับหลวง

ได้ยินว่า ท่านพระอุตตรเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า ภพอะไรที่เที่ยงไม่มี แม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและเวียนดับไป เรารู้โทษอย่างนี้แล้ว จึงไม่มีความต้องการด้วยภพ เราสลัด

ตนออกจากกามทั้งปวง บรรลุถึงความสิ้นอาสวะแล้ว.