arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑

๖. เมฬชินเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ

_______

๖. เมฬชินตฺเถรคาถา

๖. เมฬชินเถรคาถา

ภาษิตของพระเมฬชินเถระ

(พระเมฬชินเถระเมื่อจะบันลือสีหนาท จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ เมฬชินเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๐–๒๙๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๐–๓๕๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยทาหํ ธมฺมมสฺโสสึ ภาสมานสฺส สตฺถุโน

น กงฺขมภิชานามิ สพฺพญฺญู อปราชิเต.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อใด เราได้ฟังธรรมของพระศาสดาผู้ทรงแสดงอยู่

เมื่อนั้น เรารู้ธรรมทั้งปวง

จึงไม่รู้สึกสงสัยในพระศาสดาที่ใคร ๆ ชนะไม่ได้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สตฺถวาเห มหาวีเร สารถีนํ วรุตฺตเม

มคฺเค ปฏิปทายํ วา กงฺขา มยฺหํ น วิชฺชตีติ.

เมฬชิโน เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ซึ่งเป็นผู้นำหมู่ แกล้วกล้าเป็นอันมาก

ประเสริฐเลิศกว่าสารถีทั้งหลาย

เราไม่มีความสงสัยในมรรคหรือข้อปฏิบัติ