พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑
๖. เมฬชินเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ
๖. เมฬชินเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญพระพุทธองค์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ เมฬชินเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๖ ยทาหํ ธมฺมมสฺโสสึ ภาสมานสฺส สตฺถุโน
น กงฺขมภิชานามิ สพฺพญฺญู อปราชิเต
สตฺถวาเห มหาวีเร สารถีนํ วรุตฺตเม
มคฺเค ปฏิปทายํ วา กงฺขา มยฺหํ น วิชฺชตีติ ฯ
เมฬชิโน เถโร ฯ
ฉบับหลวง
เมื่อใด เราได้ฟังธรรมของพระศาสดาผู้ทรงแสดงอยู่ เมื่อนั้นเราไม่รู้สึกความสงสัยในพระศาสดาผู้รู้ธรรมทั้งปวง ผู้อันใครๆ ชนะไม่ได้ ผู้นำหมู่แกล้วกล้าเป็นอันมาก ประเสริฐสุดกว่าสารถีทั้งหลาย หรือว่าความสงสัย
ในมัคคปฏิปทา ย่อมไม่มีแก่เรา.
จบ ๖. เมฬชินเถรคาถา