พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒
๖. มหากาลเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๗๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับ
๖. มหากาลตฺเถรคาถา
๖. มหากาลเถรคาถา
ภาษิตของพระมหากาลเถระ
(พระมหากาลเถระเมื่อจะกล่าวสอนตน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ มหากาลเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๔–๒๙๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๔–๓๕๕
กาฬี อิตฺถี พฺรหตี ธงฺกรูปา
สตฺถิญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ สตฺถึ
พาหญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ พาหํ
สีสญฺจ เภตฺวา ทธิถาลกํว
เอสา นิสินฺนา อภิสนฺทหิตฺวา.
นางกาฬีมีร่างกายใหญ่ ดำเหมือนกา หักขาซ้าย ขาขวา
แขนซ้าย แขนขวา และทุบศีรษะซากศพ
ดังทุบหม้อนมเปรี้ยว นั่งจัดให้เรียบร้อยอยู่
โย เว อวิทฺวา (๑) อุปธึ กโรติ
ปุนปฺปุนํ ทุกฺขมุเปติ มนฺโท
ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิรา
มาหํ ปุน ภินฺนสิโร สยิสฺสนฺติ. (๒)
มหากาโล เถโร.
- ๑ก. อวิทฺธา
- ๒ม. ปสฺสิสฺสนฺติ
ผู้ใด ไม่รู้แจ้ง ย่อมก่ออุปธิกิเลส
ผู้นั้นเป็นคนเขลา ย่อมประสบทุกข์อยู่ร่ำไป
เพราะฉะนั้น ผู้รู้แจ้ง ไม่ควรก่ออุปธิกิเลส
เราอย่าถูกทุบศีรษะนอนอยู่อย่างนี้อีกต่อไป
จบ ๖. มหากาลเถรคาถา