arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒

๒. โชติทาสเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับ

_______

๒. โชติทาสตฺเถรคาถา

๒. โชติทาสเถรคาถา

ภาษิตของพระโชติทาสเถระ

(พระโชติทาสเถระเมื่อจะสอนพวกญาติผู้ถือความบริสุทธิ์ภายนอกในลัทธิต่าง ๆ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ โชติทาสเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๒–๒๙๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๓–๓๕๓

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เย โข เต เวฆมิสฺเสน (๑) นานตฺเตน จ กมฺมุนา

มนุสฺเส อุปรุนฺธนฺติ ผรุสูปกฺกมา ชนา

เตปิ ตเถว กีรนฺติ น หิ กมฺมํ ปนสฺสติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. เวฐมิสฺเสน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งผู้มีความพยายามร้ายกาจ

เบียดเบียนมนุษย์ทั้งหลายด้วยการกระทำที่เจือไปด้วยความผลุน

ผลันก็ดี ด้วยการทำที่มีความประสงค์ต่าง ๆ กันก็ดี

แม้ชนเหล่านั้นก็ย่อมเกลี่ยตนลงในเหตุนั้นเหมือนกัน

เพราะกรรมย่อมไม่สูญหาย

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยํ กโรติ นโร กมฺมํ กลฺยาณํ ยทิ ปาปกํ

ตสฺส ตสฺเสว ทายาโท ยํ ยํ กมฺมํ ปกุพฺพตีติ.

โชติทาโส เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คนทำกรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม

เขาย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นที่ตนทำไว้โดยแท้