พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๔. วัลลิยเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับ
๔. วัลลิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความเพียร
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ วัลลิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๔ ยํ กิจฺจํ ทฬฺหวิริเยน ยํ กิจฺจํ โพธุมิจฺฉตา
กริสฺสํ นาวรชฺฌิสฺสํ ปสฺส วิริยํ ปรกฺกมํ ฯ
ตฺวญฺจ เม มคฺคมกฺขาหิ อญฺชสํ อมโตคธํ
อหํ โมเนน โมนิสฺสํ คงฺคาโสโตว สาครนฺติ ฯ
วลฺลิโย เถโร ฯ
สิ่งใดอันบุคคลผู้มีความเพียรมั่นพึงทำ กิจใดอันบุคคลผู้ปรารถนาจะตรัสรู้พึงทำ เราจักทำกิจนั้นๆ ไม่ให้ผิดพลาดตามคำพร่ำสอนของท่าน จงดูความเพียร ความบากบั่นของเรา อนึ่ง ขอท่านจงบอกหนทางอันหยั่งลงสู่อมตมหานิพพานให้เรา เราจักรู้ด้วยปัญญา เหมือนกระแสแห่งแม่น้ำ
คงคาไหลไปสู่สาคร ฉะนั้น
จบ ๔. วัลลิยเถรคาถา