พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓
๓. โสภิตเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ โสภิตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๙๑–๓๙๑
๓. โสภิตเถรคาถา
สุภาษิตชี้ผลการปฏิบัติธรรม
นัยว่า ท่านพระโสภิตเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า
{๒๘๐}[๑๖๕] เราเป็นภิกษุผู้มีสติ มีปัญญา ปรารภความเพียรเป็นกำลัง ระลึกย้อนหลังไปได้ ๕๐๐ กัป เหมือนย้อนหลังคืนเดียว
[๑๖๖] เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ มรรค ๘ ระลึกย้อนหลังไปได้ ๕๐๐ กัป เหมือนย้อนหลังคืนเดียว
๔. วัลลิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับความเพียร
นัยว่า ท่านพระวัลลิยเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า
{๒๘๑}[๑๖๗] กิจใดอันบุคคลผู้มีความเพียรมั่นพีงทำ กิจใดอันบุคคล ผู้ปรารถนาจะตรัสรู้พึงทำ เราจักทำกิจนั้น ๆ ไม่ให้ผิดพลาดตามคำพร่ำสอน ขอท่านจงดูความเพียร ความบากบั่นของเรา[๑๖๘] อนึ่ง ขอท่านจงบอกทางอันหยั่งลงสู่อมตมหานิพพานให้เรา เราจักรู้พระนิพพานด้วยญาณ เหมือนกระแส แม่นํ้าคงคา ไหลไปสู่ทะเลฉะนั้น
จบ ๓. โสภิตเถรคาถา