arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕

๘. วัชชิตเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๙ ในวรรคที่ ๕มี ๔ ฉบับ

_______

๘. วชฺชิตตฺเถรคาถา

๘. วัชชิตเถรคาถา

ภาษิตของพระวัชชิตเถระ

(พระวัชชิตเถระระลึกชาติก่อนของตนได้ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ วัชชิตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๐๕–๓๐๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๗๑–๓๗๒

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สํสรํ ทีฆมทฺธานํ คตีสุ ปริวตฺติสํ

อปสฺสํ อริยสจฺจานิ อนฺธภูโต (๑) ปุถุชฺชโน.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ม. อนฺธีภูโต
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ เมื่อไม่เห็นอริยสัจ

จึงได้ท่องเที่ยววนเวียนไปมาในคติทั้งหลายตลอดกาลนาน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺส เม อปฺปมตฺตสฺส สํสารา วินฬีกตา

สพฺพา คตี สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ.

วชฺชิโต เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรานั้นไม่ประมาทแล้ว

กำจัดกรรมกิเลสที่ได้ชื่อว่าสงสารได้แล้ว

เราตัดคติทั้งปวงขาดแล้ว บัดนี้ไม่มีการเกิดอีก