arnon.onlineเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕

๘. วัชชิตเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๙ ในวรรคที่ ๕มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๘. วัชชิตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการรู้อริยสัจ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ วัชชิตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๘ สํสรํ ทีฆมทฺธานํ คตีสุ ปริวตฺติสํ

อปสฺสํ อริยสจฺจานิ อนฺธภูโต ปุถุชฺชโน ฯ

ตสฺส เม อปฺปมตฺตสฺส สํสารา วินฬีกตา

สพฺพา คตี สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ

วชฺชิโต เถโร ฯ

ฉบับหลวง

เมื่อเรายังเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ ไม่เห็นอริยสัจ จึงได้ท่องเที่ยววนเวียนไปมาอยู่ในคติทั้งหลาย ตลอดกาลนาน บัดนี้ เราเป็นผู้ไม่ประมาทแล้วกำจัดสงสารได้แล้ว คติทั้งปวงเราก็ตัดขาดแล้ว บัดนี้ ภพใหม่มิได้มี.