พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ทุกนิบาต
๙. อภยเถรีคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในทุกนิบาตมี ๔ ฉบับ
_______
๙. อภยาเถรีคาถา
๙. อภยาเถรีคาถา
ภาษิตของพระอภยาเถรี
พระอภยาเถรี(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ทุกนิบาต อภยเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๓๕–๔๓๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๕๖๐–๕๖๐
อภเย ภิทุโร กาโย ยตฺถ สตฺตา ปุถุชฺชนา
นิกฺขิปิสฺสามิมํ เทหํ สมฺปชานา ปฏิสฺสตา. (๑)
- ๑ฉ. สตีมตี, ม. สติมตา
อภยา กายซึ่งปุถุชนทั้งหลายข้องอยู่ มีสภาวะที่จะต้องแตกไป
เราจะเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะอยู่เฉพาะหน้า ละทิ้งกายนี้เสีย
พหูหิ ทุกฺขธมฺเมหิ อปฺปมาทรตาย เม
ตณฺหกฺขโย อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อภยา เถรี.
เราถูกทุกข์มากมายกระทบแล้ว จึงยินดีในความไม่ประมาท
บรรลุความสิ้นตัณหา ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
จบ ๙. อภยเถรีคาถา