arnon.onlineเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ทุกนิบาต

๙. อภยเถรีคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในทุกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๙. อภยเถรีคาถา

สุภาษิตสอนมิให้ติดกาย

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ทุกนิบาต อภยเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๙ อภเย ภิทุโร กาโย ยตฺถ สตฺตา ปุถุชฺชนา

นิกฺขิปิสฺสามิมํ เทหํ สมฺปชานา ปฏีสตา ๓ ฯ

พหูหิ ทุกฺขธมฺเมหิ อปฺปมาทรตาย เม

ตณฺหกฺขโย อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

อภยตฺเถรี ฯ

๑ ม. จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ ฯ ๒ โป. ม. อโธ เว ฯ ๓ ม. ยุ. สตีมตี ฯ

ฉบับหลวง

ดูกรพระอภยเถรี ปุถุชนทั้งหลายเป็นผู้ข้องอยู่ในกายใด กายนั้นเป็นของไม่เที่ยง เพราะมีอันแตกไปเป็นสภาพ เรามีสติรู้สึกตัวอยู่ว่า เราอันทุกข์มากมายถูกต้องแล้ว จักละทิ้งร่างกายนี้ไว้ เราผู้ยินดีแล้วในความไม่ประมาท บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว.