พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ทุกนิบาต
๙. อภยเถรีคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในทุกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๙. อภยเถรีคาถา
สุภาษิตสอนมิให้ติดกาย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ทุกนิบาต อภยเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๙ อภเย ภิทุโร กาโย ยตฺถ สตฺตา ปุถุชฺชนา
นิกฺขิปิสฺสามิมํ เทหํ สมฺปชานา ปฏีสตา ๓ ฯ
พหูหิ ทุกฺขธมฺเมหิ อปฺปมาทรตาย เม
ตณฺหกฺขโย อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ
อภยตฺเถรี ฯ
๑ ม. จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ ฯ ๒ โป. ม. อโธ เว ฯ ๓ ม. ยุ. สตีมตี ฯ
ดูกรพระอภยเถรี ปุถุชนทั้งหลายเป็นผู้ข้องอยู่ในกายใด กายนั้นเป็นของไม่เที่ยง เพราะมีอันแตกไปเป็นสภาพ เรามีสติรู้สึกตัวอยู่ว่า เราอันทุกข์มากมายถูกต้องแล้ว จักละทิ้งร่างกายนี้ไว้ เราผู้ยินดีแล้วในความไม่ประมาท บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว.
จบ ๙. อภยเถรีคาถา