พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ · มหาวรรค
๙. คูถขาทิกเปตวัตถุ ที่ ๒
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๖ ในมหาวรรคมี ๔ ฉบับ
๙. คูถขาทิกเปตวัตถุที่ ๒
ว่าด้วยบุพกรรมของเปรตกินคูถที่ ๒
พระมหาโมคคัลลานเถระได้ถามเปรตตนหนึ่งว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ มหาวรรค คูถขาทิกเปตวัตถุ ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๙ คูถกูปโต อุคฺคนฺตฺวา กา นุ ทิฏฺฐาว ติฏฺฐสิ
นิสํสยํ ปาปกมฺมนฺตา กินฺนุ สทฺทยเส ตุวนฺติ ฯ
อหํ ภทนฺเต ๑ เปตีมฺหิ ทุคฺคตา ยมโลกิกา
ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คตาติ ฯ
กึ นุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ
กิสฺส กมฺมวิปาเกน อิทํ ทุกฺขํ นิคจฺฉสีติ ฯ
อหุ อาวาสิโก มยฺหํ อิสฺสุกี กุลมจฺฉรี
อชฺโฌสิโต ๒ มยฺหํ ฆเร กทริโย ปริภาสโก ฯ
ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา ภิกฺขโว ปริภาสิสฺสํ
ตสฺส กมฺมวิปาเกน เปตโลกํ อิโต คตาติ ฯ
อมิตฺโต มิตฺตวณฺเณน โย เต อาสิ กุลูปโก
กายสฺส เภทา ทุปฺปญฺโญ กินฺนุ เปจฺจ คตึ คโตติ ฯ
ตสฺเสวาหํ ปาปกมฺมสฺส สีเส ติฏฺฐามิ มตฺถเก
โส จ ปรวิสยํ ปตฺโต มเมว ปริวารโก ฯ
ยํ ภทนฺเตหนนฺตญฺเญ เอตํ เม โหตุ โภชนํ
อหญฺจ โข ยํหนามิ เอตํ โส อุปชีวตีติ ฯ
คูถขาทกเปตวตฺถุ นวมํ ฯ
๑ ยุ. ภนฺเต ฯ ๒ ยุ. อชฺฌาสิโต ฯ
ท่านเป็นใครหนอ โผล่ขึ้นมาจากหลุมคูถให้เราเห็นเช่นนี้ ท่านมาร้องครวญครางอื้ออึงไปทำไมเล่า ท่านมีกรรมอันลามกเป็นแน่?
นางเปรตนั้นตอบว่า
ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันเป็นนางเปรตได้เสวยทุกข์ เกิดในยมโลก เพราะ
ได้กรรมชั่วไว้ จึงไปจากโลกนี้สู่เปตโลก.
(เหมือนข้อ ๑๒๘)
จบ คูถขาทิกเปตวัตถุที่ ๙.
จบ ๙. คูถขาทิกเปตวัตถุ ที่ ๒