พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ · อุรควรรค
๖. ปัญจปุตตขาทิกเปตวัตถุ
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๒ ในอุรควรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๖. ปญฺจปุตฺตขาทเปติวตฺถุ
๖. ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุ
เรื่องนางเปรตกินลูกคราวละ ๕ ตน
(พระสังฆเถระถามว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ อุรควรรค ปัญจปุตตขาทิกเปตวัตถุ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๕๔–๑๕๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๑๗๒–๑๗๓
นคฺคา ทุพฺพณฺณรูปาสิ ทุคฺคนฺธา ปูติ วายสิ
มกฺขิกาหิ ปริกิณฺณา (๑) กา นุ ตฺวํ อิธ ติฏฺฐสีติ.
- ๑สี. มกฺขิกาปริกิณฺณา จ
เธอเปลือยกาย มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว
มีกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไป
หมู่แมลงวันพากันไต่ตอมเกลื่อนกล่น
เธอเป็นใครกันเล่ามายืนอยู่ในที่นี้
(นางเปรตนั้นตอบว่า)
อหํ ภทนฺเต (๑) เปตีมฺหิ ทุคฺคตา ยมโลกิกา
ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คตา.
- ๑ม. ภทฺทนฺเต
ท่านผู้เจริญ ดิฉันเกิดเป็นเปรตในยมโลก
ได้รับความลำบาก เพราะทำกรรมชั่วไว้
จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก
กาเลน ปญฺจ ปุตฺตานิ สายํ ปญฺจ ปุนาปเร
วิชายิตฺวาน ขาทามิ เตปิ น โหนฺติ เม อลํ.
เวลาเช้า คลอดลูก ๕ คน เวลาเย็นอีก ๕ คน
แล้วกินลูกเหล่านั้นทั้งหมด
แต่ก็ยังไม่อาจบรรเทาความหิวของดิฉันได้
ปริฑยฺหติ ธูมายติ ขุทาย หทยํ มม
ปานียํ น ลเภ ปาตุํ ปสฺส มํ พฺยสนํ คตนฺติ.
หัวใจของดิฉันถูกความหิวแผดเผาสุมอยู่
ดิฉันไม่ได้ดื่มน้ำที่ควรดื่ม
ขอเชิญท่านดูดิฉันซึ่งถึงความพินาศเช่นนี้เถิด
(พระเถระถามว่า)
กินฺนุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ
กิสฺส กมฺมวิปาเกน ปุตฺตมํสานิ ขาทสีติ.
เมื่อก่อน เธอได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ
เพราะผลกรรมอะไรเธอจึงต้องกินเนื้อลูก
(นางเปรตนั้นตอบว่า)
สปตี เม คพฺภินี อาสิ ตสฺสา ปาปํ อเจตยึ
สาหํ ปทุฏฺฐมนสา อกรึ คพฺภปาตนํ.
เมื่อก่อน หญิงร่วมสามีของดิฉันคนหนึ่งได้ตั้งครรภ์
ดิฉันได้คิดร้ายต่อเธอ มีใจประทุษร้ายได้ทำให้เธอแท้ง
ตสฺสา เทฺวมาสิโก คพฺโภ โลหิตญฺเญว ปคฺฆริ
ตทสฺสา มาตา กุปิตา มยฺหํ ญาตี สมานยิ
สปถญฺจ มํ กาเรสิ ปริภาสาปยี จ มํ.
นางตั้งครรภ์ ๒ เดือนเท่านั้นก็ตกเลือด
ครั้งนั้น มารดาของนางโกรธแล้วเชิญญาติของดิฉันมาประชุมซักถาม
ให้ดิฉันสาบาน และขู่เข็ญดิฉันให้กลัว
สาหํ โฆรญฺจ สปถํ มุสาวาทํ อภาสิยํ (๑)
ปุตฺตมํสานิ ขาทามิ สเจตํ ปกตํ มยา.
- ๑ฉ.ม. อภาสิสํ
ส่วนดิฉันนั้นได้กล่าวคำสาบานเท็จอย่างรุนแรงว่า
ถ้าดิฉันทำความชั่วอย่างนี้จริง ขอให้ดิฉันกินเนื้อลูกเถิด
ตสฺส กมฺมวิปาเกน มุสาวาทสฺส จูภยํ
ปุตฺตมํสานิ ขาทามิ ปุพฺพโลหิตมกฺขิตาติ.
ปญฺจปุตฺตขาทิกเปติวตฺถุ ฉฏฺฐํ.
เพราะผลกรรม คือการทำลายสัตว์มีชีวิต
และการกล่าวเท็จทั้ง ๒ อย่างนั้น
ดิฉันจึงมีกายเปื้อนหนองและเลือด กินเนื้อลูก
ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุที่ ๖ จบ
จบ ๖. ปัญจปุตตขาทิกเปตวัตถุ