arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · กิเลสสังยุต

๘. ตัณหาสูตร

เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๐๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๙ ในกิเลสสังยุตมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค กิเลสสังยุต ตัณหาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๔๔–๓๔๔

หน้า ๓๔๔

๘. ตัณหาสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในรูปตัณหาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๖} [๓๒๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปตัณหา

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททตัณหา... ในคันธตัณหา ... ในรสตัณหา ... ในโผฏฐัพพตัณหา … ในธัมมตัณหา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๙. ธาตุสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในปฐวีธาตุเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๗} [๓๓๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในปฐวีธาตุ

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในอาโปธาตุ... ในวาโยธาตุ… ในเตโชธาตุ... ในอากาสธาตุ... ในวิญญาณธาตุ นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”