พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · นาคสังยุต
๖. อุโปสถสูตร ที่ ๔
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๒๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๒ ในนาคสังยุตมี ๔ ฉบับ
๕. ตติยอุโปสถสูตร
ว่าด้วยอุโบสถ สูตรที่ ๓
ว่าด้วยอุโบสถ สูตรที่ ๓
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค นาคสังยุต อุโปสถสูตร ที่ ๔ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๕๒–๓๕๒
เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
ภิกษุนั้น นั่ง ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอ เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้นาคที่เป็นสังเสทชะบางพวกในโลกนี้รักษาอุโบสถและสละกายได้ (พึงขยายข้อความที่เหลือทั้งหมดให้พิสดาร)พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “ภิกษุ นี้แล เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้นาคที่เป็นสังเสทชะบางพวกในโลกนี้รักษาอุโบสถและสละกายได้”
ตติยอุโปสถสูตรที่ ๕ จบ
จบ ๖. อุโปสถสูตร ที่ ๔