พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วลาหกสังยุต
๕๔. อุณหวลาหกสูตร
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๕๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๙ ในวลาหกสังยุตมี ๔ ฉบับ
บาลีฉบับนี้พิมพ์เลขข้อต่างจากไทย: ข้อ ๕๕๑ ของไทยตรงกับข้อ ๕๕๐ ของบาลี
๕๔. อุณหวลาหกสูตร
ว่าด้วยเหตุให้มีความร้อน
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต อุณหวลาหกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย เยเนกทา อุณฺหํ โหตีติ ฯ สนฺติ ภิกฺขุ อุณฺหวลาหกา นาม เทวา เตสํ ยทา เอวํ โหติ ยนฺนูน มยํ สกาย รติยา รเมยฺยามาติ เตสนฺตํ เจโตปณิธิมนฺวาย อุณฺหํ โหติ ฯ อยํ โข ภิกฺขุ เหตุ อยํ ปจฺจโย เยเนกทา อุณฺหํ โหตีติ ฯ
พระนครสาวัตถี. ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้ความร้อนมีในบางคราวพระเจ้าข้า?
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ พวกเทวดาชื่ออุณหวลาหกมีอยู่เมื่อใด เทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ไฉนหนอ พวกเราพึงยินดีด้วยความยินดีของตน เมื่อนั้น ความร้อนย่อมมี เพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น. ดูกรภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้ความร้อนมีในบางคราว.
จบ สูตรที่ ๕๔.
จบ ๕๔. อุณหวลาหกสูตร