พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · อุปปาทสังยุต
๓. วิญญาณสูตร
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๘๓–๔๘๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอุปปาทสังยุตมี ๔ ฉบับ
๓. วิญญาณสูตร
ว่าด้วยความเกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไปแห่งทุกข์
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค อุปปาทสังยุต วิญญาณสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
สาวตฺถี ฯ โย ภิกฺขเว จกฺขุวิญฺญาณสฺส อุปฺปาโท ฐิติ ฯเปฯ ชรามรณสฺส ปาตุภาโว ฯเปฯ โย มโนวิญฺญาณสฺส อุปฺปาโท ฐิติ ฯเปฯ ชรามรณสฺส ปาตุภาโว ฯ
พระนครสาวัตถี. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ความเกิดขึ้น ความตั้งอยู่ ความบังเกิดความปรากฏแห่งจักขุวิญญาณ ฯลฯ แห่งโสตวิญญาณ ฯลฯ แห่งมโนวิญญาณ นี้เป็นความเกิดขึ้นแห่งทุกข์ เป็นความตั้งอยู่แห่งโรค เป็นความปรากฏแห่งชราและมรณะ.
โย จ โข ภิกฺขเว จกฺขุวิญฺญาณสฺส นิโรโธ ฯเปฯ ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโม โย มโนวิญฺญาณสฺส นิโรโธ ฯเปฯ ชรามรณสฺส อตฺถงฺคโมติ ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ความดับโดยไม่เหลือ ความสงบระงับ ความดับสูญแห่งจักขุวิญญาณ ฯลฯ แห่งโสตวิญญาณ ฯลฯ แห่งฆานวิญญาณ ฯลฯ แห่งชิวหาวิญญาณ ฯลฯ
แห่งกายวิญญาณ ฯลฯ แห่งมโนวิญญาณ นี้เป็นความดับโดยไม่เหลือแห่งทุกข์ เป็นความสงบระงับแห่งโรค เป็นความดับสูญแห่งชราและมรณะ.
จบ สูตรที่ ๓.
จบ ๓. วิญญาณสูตร