arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · โอกกันตสังยุต

๘. ตัณหาสูตร

เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในโอกกันตสังยุตมี ๔ ฉบับ

๘. รูปตัณหาสูตร

ว่าด้วยรูปตัณหา

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค โอกกันตสังยุต ตัณหาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๒๕–๓๒๕

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย รูปตัณหา (ความทะยานอยากในรูป) ไม่เที่ยง มีความแปรผัน มีภาวะโดยอาการอื่นสัททตัณหา (ความทะยานอยากในเสียง) ฯลฯ

คันธตัณหา (ความทะยานอยากในกลิ่น) ...

รสตัณหา (ความทะยานอยากในรส) ...

โผฏฐัพพตัณหา (ความทะยานอยากในโผฏฐัพพะ) ...

ธัมมตัณหา (ความทะยานอยากในธรรมารมณ์) ไม่เที่ยง มีความแปรผันมีภาวะโดยอาการอื่นภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดศรัทธาเชื่อมั่นธรรมเหล่านี้อย่างนี้ ผู้นี้เราเรียกว่า‘สัทธานุสารี ฯลฯ จะสำเร็จสัมโพธิในวันข้างหน้า’'

รูปตัณหาสูตรที่ ๘ จบ