พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · โอกกันตสังยุต
๔. ผัสสสูตร
เล่ม ๑๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในโอกกันตสังยุตมี ๔ ฉบับ
๔. ผัสสสูตร
ว่าด้วยสัทธานุสารีและธัมมานุสารีบุคคล
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค โอกกันตสังยุต ผัสสสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
สาวตฺถี ฯ จกฺขุสมฺผสฺโส ภิกฺขเว อนิจฺโจ วิปริณามี อญฺญถาภาวี โสตสมฺผสฺโส ฯ ฆานสมฺผสฺโส ฯ ชิวฺหาสมฺผสฺโส ฯ กายสมฺผสฺโส ฯ มโนสมฺผสฺโส อนิจฺโจ วิปริณามี อญฺญถาภาวี ฯ โย ภิกฺขเว อิเม ธมฺเม เอวํ สทฺทหติ อธิมุจฺจติ ฯ อยํ วุจฺจติ สทฺธานุสารี ฯเปฯ สมฺโพธิปรายโนติ ฯ
๑ ม. ปชานาติ ฯ
พระนครสาวัตถี. ดูกรภิกษุทั้งหลาย จักขุสัมผัสไม่เที่ยง มีอันแปรปรวนเป็นอย่างอื่นเป็นธรรมดา โสตสัมผัส ฯลฯ ฆานสัมผัส ฯลฯ ชิวหาสัมผัส ฯลฯ กายสัมผัส ฯลฯ
มโนสัมผัสไม่เที่ยง มีอันแปรปรวนเป็นอย่างอื่นเป็นธรรมดา เรากล่าวผู้นี้ว่า สัทธานุสารี ฯลฯ
เป็นผู้เที่ยงที่จะตรัสรู้เป็นเบื้องหน้า.
จบ สูตรที่ ๔.
จบ ๔. ผัสสสูตร