arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต

คันถสูตร

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๓๙–๓๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖๗/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับ

๔. คันถสูตร

ว่าด้วยคันถะ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต คันถสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๑๐๒–๑๐๓

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ภิกษุทั้งหลาย คันถะ (กิเลสเครื่องผูก) มี ๔ ประการนี้

คันถะ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. อภิชฌากายคันถะ (กิเลสเครื่องผูกกายคืออภิชฌา)

๒. พยาปาทกายคันถะ (กิเลสเครื่องผูกกายคือพยาบาท)

๓. สีลัพพตปรามาสกายคันถะ (กิเลสเครื่องผูกกายคือความถือมั่น ศีลพรต)

๔. อิทังสัจจาภินิเวสกายคันถะ (กิเลสเครื่องผูกกายคือความยึดมั่น ว่าสิ่งนี้จริง)

คันถะ ๔ ประการนี้

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อ ความสิ้นไป เพื่อละคันถะทั้ง ๔ ประการนี้ ฯลฯ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ นี้ ฯลฯ

คันถสูตรที่ ๔ จบ