พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มัคคสังยุต · มิจฉัตตวรรค
มิจฉัตตสูตร
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๙–๖๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในมิจฉัตตวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต มิจฉัตตวรรค มิจฉัตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๐ หน้า ๕๑–๕๑
มิจฉัตตวรรคที่ ๓
๑. มิจฉัตตสูตร*
ความเห็นผิดและความเห็นถูก
[๕๙] สาวัตถีนิทาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจะแสดงมิจฉัตตะ(ความผิด) และสัมมัตตะ (ความถูก) แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น.
[๖๐] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็มิจฉัตตะเป็นไฉน ความเห็นผิด ฯลฯ
ความตั้งใจผิด นี้เรียกว่า มิจฉัตตะ.
[๖๑] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็สัมมัตตะเป็นไฉน ความเห็นชอบ ฯลฯ
ความตั้งใจชอบ นี้เรียกว่า สัมมัตตะ.
จบมิจฉัตตสูตรที่ ๑
๒. อกุศลธรรมสูตร
อกุศลธรรมและกุศลธรรม
[๖๒] สาวัตถีนิทาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอกุศลธรรมและกุศลธรรมแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น.
* อรรถกถาแก้รวมกันไว้ท้ายวรรคนี้.
จบ มิจฉัตตสูตร