พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มัคคสังยุต · มิจฉัตตวรรค
มิจฉัตตสูตร
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๙–๖๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในมิจฉัตตวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต มิจฉัตตวรรค มิจฉัตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๒๓–๒๓
๓. มิจฉัตตวรรค
๑. มิจฉัตตสูตร
ว่าด้วยความผิดความถูก
{๕๙} [๒๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงมิจฉัตตะและสัมมัตตะ แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้นดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๖๐} ก็มิจฉัตตะเป็นไฉน คือ มิจฉาทิฏฐิ ... มิจฉาสมาธิ นี้เรียกว่ามิจฉัตตะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๖๑} ก็สัมมัตตะเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ ... สัมมาสมาธิ นี้เรียกว่าสัมมัตตะ”
๒. อกุสลธัมมสูตร
ว่าด้วยอกุศลธรรมและกุศลธรรม
{๖๒} [๒๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอกุศลธรรมและกุศลธรรมแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้นดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๖๓} ก็อกุศลธรรมเป็นไฉน คือ มิจฉาทิฏฐิ ... มิจฉาสมาธิ นี้เรียกว่าอกุศลธรรมดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๖๔} ก็กุศลธรรมเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ ... สัมมาสมาธิ นี้เรียกว่ากุศลธรรม”
- ๑มิจฉัตตะ สภาวะที่ผิด สัมมัตตะ สภาวะที่ชอบหรือถูกต้อง (ที.ปา.อ. ๒๔๒, สํ.ม.อ. ๑๙๕)
จบ มิจฉัตตสูตร