พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ตติยวรรค
๑๐. หัตถีสูตร
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอามกธัญญเปยยาล ตติยวรรคมี ๔ ฉบับ
หัตถีสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นการรับช้างมีน้อย
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ตติยวรรค หัตถีสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย หตฺถิควสฺสวฬวาปฏิคฺคหณา ๑ ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย หตฺถิควสฺสวฬวาปฏิคฺคหณา อปฺปฏิวิรตา ฯ
วคฺโค ฯ
อุทฺทานํ
นจฺจํ สยนํ รชตํ ธญฺญํ มํสํ กุมาริกา ๒
ทาสี อเชฬกญฺเจว กุกฺกุฏสูกรหตฺถิโนติ ฯ
___________________
อามกธญฺญเปยฺยาเล จตุตฺถวคฺโค ทสโม
๑ ม. ... วฬวปฏิคฺคหณา ฯ เอวมุปริปิ ฯ ๒ ยุ. กุมาริยํ ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากการรับช้าง โค ม้าและลา มีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากการรับช้าง โค ม้า และลา มีมากกว่า ฯลฯ.
จบ สูตรที่ ๑๐
จบ อามกธัญญเปยยาล ตติยวรรคที่ ๙
-------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. นัจจสูตร ๒. สยนสูตร
๓. รชตสูตร ๔. ธัญญสูตร
๕. มังสสูตร ๖. กุมาริกาสูตร
๗. ทาสีสูตร ๘. อเชฬกสูตร
๙. กุกกุฏสูตร ๑๐. หัตถีสูตร.
จบ ๑๐. หัตถีสูตร