พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรค
๖. ผรุสสูตร
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในอามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรคมี ๔ ฉบับ
ผรุสสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นคำหยาบมีน้อย
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ทุติยวรรค ผรุสสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
บาลี (สยามรัฐ)
เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย ผรุสาย วาจาย ปฏิวิรตา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย ผรุสาย วาจาย อปฺปฏิวิรตา ฯเปฯ
ฉบับหลวง
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากคำหยาบมีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำหยาบมีมากกว่า ฯลฯ.
จบ สูตรที่ ๖
จบ ๖. ผรุสสูตร