พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นฬวรรค
๓. อุปเนยยสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗–๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในนฬวรรคมี ๔ ฉบับ
๓. อุปนียสุตฺต
๓. อุปนียสูตร
ว่าด้วยชีวิตถูกชรานำเข้าไป
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นฬวรรค อุปเนยยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๒–๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๔–๔
สาวตฺถินิทานํ. เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ “อุปนียติ ชีวิตมปฺปมายุํ๔
ชรูปนีตสฺส น สนฺติ ตาณา
เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน
ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานี”ติ.
อุปนียติ ชีวิตมปฺปมายุํ (๑)
ชรูปนีตสฺส น สนฺติ ตาณา
เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน
โลกามิสํ ปชเห สนฺติเปกฺโขติ.
- ๑ฉ.อิ. ชีวิตมปฺปมายุ
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่าชีวิตถูกชรานำเข้าไป อายุจึงสั้น
ผู้ที่ถูกชรานำเข้าไปแล้วไม่มีเครื่องต้านทาน
บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ
ควรทำบุญที่นำความสุขมาให้
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
ชีวิตถูกชรานำเข้าไป อายุจึงสั้น
ผู้ที่ถูกชรานำเข้าไปแล้วไม่มีเครื่องต้านทาน
บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ
ควรละโลกามิส มุ่งสู่สันติ เถิด
อุปนียสูตรที่ ๓ จบ
- ๑สันติ ในที่นี้หมายถึงนิพพาน (สํ.ส.อ.๑/๓/๒๒)
จบ ๓. อุปเนยยสูตร