พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวปุตตสังยุต · นานาติตถิยวรรค
๒. เขมสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในนานาติตถิยวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวปุตตสังยุต นานาติตถิยวรรค เขมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๐๗–๑๐๘
บุคคลพึงคบหากับพวกสัตบุรุษ พึงทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษไว้ บุคคลรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้วย่อมรุ่งเรืองในท่ามกลางแห่งญาติบุคคลพึงคบหากับพวกสัตบุรุษ พึงทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษไว้ สัตว์ทั้งหลายรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้วย่อมไปสู่สุคติบุคคลพึงคบหากับพวกสัตบุรุษ พึงทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษไว้ สัตว์ทั้งหลายรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้วย่อมดำรงอยู่ได้อย่างสบายตลอดไป{๒๘๐} ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสตอบสิวเทพบุตรด้วยพระคาถาว่า
บุคคลพึงคบหากับพวกสัตบุรุษ พึงทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษไว้ บุคคลรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้วย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง
๒. เขมสูตร
ว่าด้วยความคิดของคนเขลา
{๒๘๑} [๑๐๓] เขมเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
คนพาลผู้ด้อยปัญญามักประพฤติตนเป็นเหมือนศัตรู มักทำบาปกรรมซึ่งส่งผลที่เจ็บแสบให้
บุคคลทำกรรมใดแล้วย่อมเดือดร้อนในภายหลัง ย่อมร้องไห้น้ำตานองหน้าเสวยผลแห่งกรรมใด กรรมนั้นทำแล้วไม่ดีเลย
แต่บุคคลทำกรรมใดแล้ว ไม่เดือดร้อนในภายหลัง มีจิตแช่มชื่นเบิกบานเสวยผลแห่งกรรมใด กรรมนั้นทำแล้วดี
บุคคลรู้ว่ากรรมใดเป็นประโยชน์แก่ตนและผู้อื่น ควรรีบลงมือทำกรรมนั้นทีเดียว อย่าพยายามเป็นนักปราชญ์เจ้าความคิดด้วยความคิดแบบพ่อค้าเกวียนเลยคือ พ่อค้าเกวียนเลี่ยงทางสายใหญ่ที่เรียบเสมอเสีย แวะลงไปทางที่ขรุขระ จึงเป็นผู้มีเพลาเกวียนหักแล้ว ซึมเศร้าอยู่ ฉันใดคนเขลาก็ฉันนั้น ละทิ้งธรรมเสียแล้วหันไปประพฤติตามอธรรม ดำเนินไปสู่ทางมฤตยู ซึมเศร้าอยู่ เหมือนกับพ่อค้าเกวียนผู้มีเพลาเกวียนหักแล้วฉะนั้น
๓. เสรีสูตร
ว่าด้วยบุญเป็นที่พึ่งในโลกหน้า
{๒๘๒} [๑๐๔] เสรีเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กล่าวคาถาทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
เทวดาและมนุษย์ทั้งสองฝ่ายต่างก็พอใจอาหารด้วยกันทั้งนั้น ส่วนผู้ที่ไม่พอใจอาหารชื่อว่ายักษ์โดยแท้
{๒๘๓} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
คนเหล่าใดมีใจผ่องใสให้อาหารนั้นด้วยศรัทธา อาหารนั้นเองย่อมติดตามเขาไปทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
จบ ๒. เขมสูตร