arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวปุตตสังยุต · อนาถปิณฑิกวรรค

๓. ทีฆลัฏฐิสูตร

เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๖–๒๕๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอนาถปิณฑิกวรรคมี ๔ ฉบับ

๓. ทีฆลฏฺฐิสุตฺต

๓. ทีฆลัฏฐิสูตร

ว่าด้วยทีฆลัฏฐิเทพบุตร

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวปุตตสังยุต อนาถปิณฑิกวรรค ทีฆลัฏฐิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๖๑–๖๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๐๐–๑๐๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอวมฺเม สุตํ:- เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเป. อถ โข ทีฆลฏฺฐิ เทวปุตฺโต อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺโณ เกวลกปฺปํ เวฬุวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ; เอกมนฺตํ ฐิโต โข ทีฆลฏฺฐิ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ (๑):-

ภิกฺขุ สิยา ฌายี วิมุตฺตจิตฺโต

อากงฺเข เจ หทยสฺสานุปตฺตึ

โลกสฺส ญตฺวา อุทยพฺพยญฺจ

สุเจตโส อนิสฺสิโต ตทานิสํโสติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑สี. ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวัน สถานที่ให้เหยื่อกระแต เขตกรุงราชคฤห์ ครั้นเมื่อราตรีผ่านไป ทีฆลัฏฐิเทพบุตรมีวรรณะงดงามยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างทั่วพระเวฬุวัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควรได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

ถ้าภิกษุหวังการบรรลุธรรมที่เป็นหัวใจ

มีธรรมที่เป็นหัวใจเป็นอานิสงส์

เธอพึงเป็นผู้มีฌาน มีจิตหลุดพ้น

รู้ความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปแห่งโลก

มีใจดี ไม่มีตัณหาและทิฏฐิอาศัย

ทีฆลัฏฐิสูตรที่ ๓ จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ดูเทียบคาถาข้อ ๘๓ หน้า ๘๘ ในเล่มนี้