พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวปุตตสังยุต · อนาถปิณฑิกวรรค
๒. เวณฑุสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๔–๒๕๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอนาถปิณฑิกวรรคมี ๔ ฉบับ
๒. เวณฺฑุสุตฺต
๒. เวณฑุสูตร
ว่าด้วยเวณฑุเทพบุตร
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวปุตตสังยุต อนาถปิณฑิกวรรค เวณฑุสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๖๐–๖๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๐๐–๑๐๐
เอกมนฺตํ ฐิโต โข เวณฺฑุ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ:-
สุขิตา วต เต (๑) มนุชา สุคตํ ปยิรุปาสิย
ยุญฺช (๒) โคตมสาสเน อปฺปมตฺตานุสิกฺขเรติ.
เย เม วุตฺเต สิตฺถิปเท (๓) [เวณฺฑูติ ภควา] อนุสิกฺขนฺติ ฌายิโน
กาเล เต อปฺปมชฺชนฺตา น มจฺจุวสคา สิยุนฺติ.
- ๑ฉ.ม. สุขิตา, ฉ. เต
- ๒ฉ.ม. ยุญฺชํ
- ๓ฉ.ม. สิฏฺฐิปเท
เวณฑุเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของ พระผู้มีพระภาคว่าชนเหล่าใดนั่งใกล้พระสุคต
มอบตนไว้ในศาสนาของพระโคดม
ไม่ประมาท ตามศึกษาอยู่
ชนเหล่านั้นถึงความสุขแล้วจริง
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า (เวณฑุ)
ชนเหล่าใดเป็นผู้เพ่งพินิจ
ตามศึกษาในบทคำสอนที่เรากล่าวไว้แล้ว
ชนเหล่านั้นไม่ประมาทตลอดเวลา
ไม่พึงไปสู่อำนาจแห่งมัจจุ
เวณฑุสูตรที่ ๒ จบ
จบ ๒. เวณฑุสูตร