พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค
๒. จิตตสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๐–๑๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค จิตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๘๖–๒๘๗
๒. จิตตสูตร
[๑๘๐] เทวดาทูลถามว่า
โลกอันอะไรย่อมนำไป อันอะไร
หนอย่อมเสือกไสไป โลกทั้งหมดเป็นไป
ตามอำนาจของธรรมอันหนึ่ง คืออะไร.
[๑๘๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
โลกอันจิตย่อมนำไป อันจิตย่อม
เสือกไสไป โลกทั้งหมดเป็นไปตามอำนาจของธรรมอันหนึ่งคือ จิต.
อรรถกถาจิตตสูตร
พึงทราบวินิจฉัยในจิตตสูตรที่ ๒ ต่อไป :-บทว่า สพฺเพว จ สมนฺวตุํ ความว่า ธรรมเหล่าใดย่อมไปสู่อำนาจของจิต จิตนี้ย่อมครอบงำธรรมเหล่านั้นนั่นแหละทั้งสิ้น.
จบอรรถกถาจิตตสูตรที่ ๒
๓. ตัณหาสูตร
[๑๘๒] เทวดาทูลถามว่า
โลกอันอะไรหนอย่อมนำไป อัน
อะไรหนอย่อมเสือกไสไป โลกทั้งหมด
เป็นไปตามอำนาจของธรรมอันหนึ่งคือ
อะไร.
[๑๘๓] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
โลกอันตัณหาย่อมนำไป อันตัณหา
ย่อมเสือกไสไป โลกทั้งหมดเป็นไปตาม
อำนาจของธรรมอันหนึ่ง คือตัณหา.
จบ ๒. จิตตสูตร