พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค
๙. อิจฉาสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๔–๑๙๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับ
นวมํ อิจฺฉาสุตฺตํ
อิจฉาสูตรที่ ๙
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค อิจฉาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (สยามรัฐ)
เกนสฺสุ พชฺฌติ โลโก กิสฺส วินยาย มุจฺจติ
กิสฺสสฺส ๑ วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ ฯ
ฉบับหลวง
เทวดาทูลถามว่า
โลกอันอะไรผูกไว้ เพราะกำจัดอะไรเสียจึงจะหลุดพ้น เพราะละอะไรได้ขาด จึงตัดเครื่องผูกได้ทุกอย่าง ฯ
บาลี (สยามรัฐ)
อิจฺฉาย พชฺฌติ โลโก อิจฺฉาวินยาย มุจฺจติ
อิจฺฉาย วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ ฯ
ฉบับหลวง
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
โลกอันความอยากผูกไว้ เพราะกำจัดความอยากเสียได้จึงหลุดพ้น เพราะละความอยากได้ขาด จึงตัดเครื่องผูกได้ทั้งหมด ฯ
จบ ๙. อิจฉาสูตร