พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค
๗. อุฑฑิตสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๐–๑๙๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับ
สตฺตมํ อุฑฺฑิตสุตฺตํ
อุฑฑิตสูตรที่ ๗
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค อุฑฑิตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (สยามรัฐ)
เกนสฺสุ อุฑฺฑิโต โลโก เกนสฺสุ ปริวาริโต
เกนสฺสุ ปิหิโต โลโก กิสฺมึ โลโก ปติฏฺฐิโตติ ฯ
ฉบับหลวง
เทวดาทูลถามว่า
โลกอันอะไรหนอดักไว้ อันอะไรหนอล้อมไว้ โลกอันอะไรหนอปิดไว้โลกตั้งอยู่แล้วในอะไร ฯ
บาลี (สยามรัฐ)
ตณฺหาย อุฑฺฑิโต โลโก ชราย ปริวาริโต
มจฺจุนา ปิหิโต โลโก ทุกฺเข โลโก ปติฏฺฐิโตติ ฯ
๑ สิ. กิสฺสา ธูมายิโต ฯ
ฉบับหลวง
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
โลกอันตัณหาดักไว้ อันชราล้อมไว้ โลกอันมฤตยูปิดไว้โลกตั้งอยู่แล้วในทุกข์ ฯ
จบ ๗. อุฑฑิตสูตร