พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มาตุคามสังยุต · เปยยาลวรรค
๑๑. อัปปัสสุตสูตร
เล่ม ๑๘ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๙ ในเปยยาลวรรคมี ๔ ฉบับ
อัปปัสสุตสูตร
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค มาตุคามสังยุต เปยยาลวรรค อัปปัสสุตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)
ปญฺจหิ อนุรุทฺธ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต มาตุคาโม ฯเปฯ นิรยํ อุปปชฺชติ ฯ กตเมหิ ปญฺจหิ ฯ อสฺสทฺโธ จ โหติ อหิริโก จ โหติ อโนตฺตปฺปี จ โหติ อปฺปสฺสุโต จ โหติ ทุปฺปญฺโญ จ โหติ ฯ อิเมหิ โข อนุรุทฺธ ปญฺจหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต มาตุคาโม ฯเปฯ นิรยํ อุปปชฺชตีติ ฯ เอกาทสมํ ฯ
ดูกรอนุรุทธะ มาตุคามผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ เมื่อแตกกายตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ มาตุคามเป็นผู้ไม่มีศรัทธา ๑ ไม่มีหิริ ๑ ไม่มีโอตตัปปะ ๑ มีสุตะน้อย ๑มีปัญญาทราม ๑ ดูกรอนุรุทธะ มาตุคามผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แลเมื่อแตกกายตายไป ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ฯ
จบสูตรที่ ๑๑
จบ ๑๑. อัปปัสสุตสูตร