พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · โยธาชีววรรค
สัมปทาสูตร
เล่ม ๒๐ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๓ ในโยธาชีววรรคมี ๔ ฉบับ
๖. สมฺปทาสุตฺต
๖. สัมปทาสูตร
ว่าด้วยสัมปทา
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ โยธาชีววรรค สัมปทาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๘๐–๒๘๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๐ หน้า ๓๘๗–๓๘๗
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ติสฺโส อิมา ภิกฺขเว สมฺปทา. กตมา ติสฺโส ? สทฺธาสมฺปทา สีลสมฺปทา ปญฺญาสมฺปทา. อิมา โข ภิกฺขเว ติสฺโส สมฺปทาติ. ฉฏฺฐํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๓ ประการนี้
สัมปทา ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. สัทธาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศรัทธา)
๒. สีลสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศีล)
๓. ปัญญาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยปัญญา)
ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๓ ประการนี้แล
สัมปทาสูตรที่ ๖ จบ
จบ สัมปทาสูตร