arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · ปาริสุทธิวรรค

มิจฉัตตสูตร

เล่ม ๒๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๑ ในปาริสุทธิวรรคมี ๔ ฉบับ

มิจฉัตตสูตร

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ตติยปัณณาสก์ ปาริสุทธิวรรค มิจฉัตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)

บาลี (สยามรัฐ)

ทสยิเม ภิกฺขเว มิจฺฉตฺตา กตเม ทส มิจฺฉาทิฏฺฐิ มิจฺฉาสงฺกปฺโป มิจฺฉาวาจา มิจฺฉากมฺมนฺโต มิจฺฉาอาชีโว มิจฺฉาวายาโม มิจฺฉาสติ มิจฺฉาสมาธิ มิจฺฉาญาณํ มิจฺฉาวิมุตฺติ อิเม โข ภิกฺขเว ทส มิจฺฉตฺตาติ ฯ

ฉบับหลวง

ดูกรภิกษุทั้งหลาย มิจฉัตตะ (ความเป็นผิด) ๑๐ ประการนี้๑๐ ประการเป็นไฉน คือ มิจฉาทิฐิ ๑ มิจฉาสังกัปปะ ๑ มิจฉาวาจา ๑มิจฉากัมมันตะ ๑ มิจฉาอาชีวะ ๑มิจฉาวายามะ ๑ มิจฉาสติ ๑ มิจฉาสมาธิ ๑มิจฉาญาณะ ๑ มิจฉาวิมุติ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลายมิจฉัตตะ ๑๐ ประการนี้แล ฯ

จบสูตรที่ ๑๐