พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · สุนทรวรรค
ทุกขุนทรยสุขุนทรยธรรมสูตร
เล่ม ๒๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๑ ในสุนทรวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ สุนทรวรรค ทุกขุนทรยสุขุนทรยธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๘๐–๒๘๐
๑๐. ทุกขุทรยสูตร
ว่าด้วยธรรมมีทุกข์และสุขเป็นกำไร
{๑๗๖} [๑๘๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรและ ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มี พระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไร
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นกำไร”
๑๑. วิปากสูตร
ว่าด้วยธรรมมีทุกข์และสุขเป็นวิบาก
{๑๗๗} [๑๘๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบากและ ธรรมที่มีสุขเป็นวิบากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้ มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบากเป็นไฉน คือ การฆ่า สัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบาก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นวิบากเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นวิบาก”
จบ สุนทรวรรคที่ ๓
จบ ทุกขุนทรยสุขุนทรยธรรมสูตร