พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · เทวตาวรรค
สุวจสูตร ที่ ๑
เล่ม ๒๓ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๒ ในเทวตาวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ เทวตาวรรค สุวจสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๕๒–๕๓
แรงกล้าในสิกขา ถึงพร้อมด้วยหิริและโอตตัปปะ มีความ
เคารพยำเกรง เป็นผู้ไม่ควรที่จะเสื่อม ย่อมอยู่ใกล้
นิพพานทีเดียว
๓. ปฐมสุวจสูตร
ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการ
{๓๑} [๓๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อคืนนี้ เมื่อปฐมยามผ่านพ้นไปแล้ว เทวดาองค์หนึ่ง … แล้วได้กล่าวกะเราว่า ‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๗ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา
(๒) ความเป็นผู้เคารพในพระธรรม
(๓) ความเป็นผู้เคารพในพระสงฆ์
(๔) ความเป็นผู้เคารพในสิกขา
(๕) ความเป็นผู้เคารพในสมาธิ
(๖) ความเป็นผู้ว่าง่าย
(๗) ความเป็นผู้มีมิตรดี
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวดานั้นครั้นกล่าวดังนี้แล้วก็ไหว้เราทำประทักษิณแล้วก็อันตรธานไป ณ ที่นั้นเอง”พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคตศาสดาตรัสไวยากรณภาษิตนี้แล้ว ได้ตรัสพระคาถาประพันธ์อื่นต่อไปอีกว่า
ภิกษุผู้มีความเคารพในพระศาสดา มีความเคารพ
ในพระธรรม มีความเคารพอย่างแรงกล้าในพระสงฆ์
มีความเคารพในสมาธิ มีความเพียร มีความเคารพอย่าง
แรงกล้าในสิกขา มีมิตรดี เป็นผู้ว่าง่าย มีความเคารพ
ยำเกรง เป็นผู้ไม่ควรที่จะเสื่อม ย่อมอยู่ใกล้นิพพานทีเดียว
๔. ทุติยสุวจสูตร
ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการ
{๓๒} [๓๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อคืนนี้ เมื่อปฐมยามผ่านพ้นไปแล้ว เทวดาองค์หนึ่ง ... แล้วได้กล่าวกะเราว่า ‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๗ ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา
(๒) ความเป็นผู้เคารพในพระธรรม
(๓) ความเป็นผู้เคารพในพระสงฆ์
(๔) ความเป็นผู้เคารพในสิกขา
(๕) ความเป็นผู้เคารพในสมาธิ
(๖) ความเป็นผู้ว่าง่าย
(๗) ความเป็นผู้มีมิตรดี
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวดานั้นครั้นกล่าวดังนี้แล้วก็ไหว้เราทำประทักษิณแล้วก็อันตรธานไป ณ ที่นั้นเอง”
จบ สุวจสูตร ที่ ๑