arnon.onlineเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๑

พุทธกถา

เล่ม ๓๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๔๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๖ ในวรรคที่ ๒๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พุทฺธกถา

พุทธกถา

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๒๑ พุทธกถา (ฉบับหลวง เล่ม ๓๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๗)

บาลี (สยามรัฐ)

อตฺถิ พุทฺธานํ พุทฺเธหิ หีนาติเรกตาติ ฯ อามนฺตา ฯ สติปฏฺฐานโตติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ สมฺมปฺปธานโต ฯเปฯ อิทฺธิปาทโต อินฺทฺริยโต พลโต โพชฺฌงฺคโต วสีภาวโต ฯเปฯ สพฺพญฺญุตญาณทสฺสนโตติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

พุทฺธกถา ฯ

ฉบับหลวง

สกวาที พระพุทธกับพระพุทธด้วยกัน ยังมียิ่งหย่อนกว่ากัน หรือ?

ปรวาที ถูกแล้ว

ส. โดยสติปัฏฐาน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. โดยสัมมัปปธาน ฯลฯ โดยอิทธิบาท โดยอินทรีย์ โดยพละ โดยโพชฌงค์

โดยความชำนาญ ฯลฯ โดยสัพพัญญุตญาณทัสสนะ หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

พุทธกถา จบ