arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

ปฏิจจวาร

เล่ม ๔๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๑ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ

กิเลสวิปฺปยุตฺตสงฺกิเลสิกทุกํ

ปฏิจฺจวาโร

กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกทุกะ

ปฏิจจวาร

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)

บาลี (สยามรัฐ)

กิเลสวิปฺปยุตฺตํสงฺกิเลสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กิเลสวิปฺปยุตฺโต- *สงฺกิเลสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: กิเลสวิปฺปยุตฺตํสงฺกิเลสิกํ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ ตโย ขนฺธา จิตฺตสมุฏฺฐานญฺจ รูปํ เทฺว ขนฺเธ ... ฯ

ยถา โลกิยทุกํ เอวํ นินฺนานากรณํ ฯ

กิเลสวิปฺปยุตฺตสงฺกิเลสิกทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ฉบับหลวง

กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรม อาศัยกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรมขันธ์ ๒ ฯลฯ.

โลกิยทุกะ ฉันใด ทุกะนี้ ก็ฉันนั้น ไม่มีแตกต่างกัน.

กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกทุกะ จบ.