พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๓ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
กิเลสกิเลสสมฺปยุตฺตทุกํ
ปฏิจฺจวาโร
กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ
ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)
กิเลสญฺเจวกิเลสสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กิเลโสเจวกิเลสสมฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: โลภํ ปฏิจฺจ โมโห ทิฏฺฐิ ถีนํ อุทฺธจฺจํ อหิริกํ อโนตฺตปฺปํ ฯ กิเลสญฺเจว สงฺกิลิฏฺฐทุกสทิสํ นินฺนานากรณํ สพฺเพ วารา วิตฺถาเรตพฺพา ฯ
กิเลสกิเลสสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ธรรมที่เป็นทั้งกิเลสและกิเลสสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งกิเลสและกิเลสสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ.
เหมือนกับกิเลสสังกิลิฏฐทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน พึงให้พิสดารทุกวาระ.
กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ จบ.
จบ ปฏิจจวาร