arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

ปฏิจจวาร

เล่ม ๔๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ

กิเลสกิเลสสมฺปยุตฺตทุกํ

ปฏิจฺจวาโร

กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ

ปฏิจจวาร

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)

บาลี (สยามรัฐ)

กิเลสญฺเจวกิเลสสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กิเลโสเจวกิเลสสมฺปยุตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: โลภํ ปฏิจฺจ โมโห ทิฏฺฐิ ถีนํ อุทฺธจฺจํ อหิริกํ อโนตฺตปฺปํ ฯ กิเลสญฺเจว สงฺกิลิฏฺฐทุกสทิสํ นินฺนานากรณํ สพฺเพ วารา วิตฺถาเรตพฺพา ฯ

กิเลสกิเลสสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ฉบับหลวง

ธรรมที่เป็นทั้งกิเลสและกิเลสสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งกิเลสและกิเลสสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

คือ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ.

เหมือนกับกิเลสสังกิลิฏฐทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน พึงให้พิสดารทุกวาระ.

กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ จบ.