พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๓ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๓ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
จิตฺตานุปริวตฺติทุกํ
ปฏิจฺจวาโร
จิตตานุปริวัตติทุกะ
ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)
บาลี (สยามรัฐ)
จิตฺตานุปริวตฺตึ ธมฺมํ ปฏิจฺจ จิตฺตานุปริวตฺตี ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: จิตฺตานุปริวตฺตึ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ เทฺว ขนฺธา จิตฺตานุปริวตฺติ จิตฺตสมุฏฺฐานญฺจ รูปํ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ ยถา จิตฺตสหภุทุกํ เอวํ อิมํ ทุกํ กาตพฺพํ นินฺนานากรณํ ฯ
ฉบับหลวง
จิตตานุปริวัตติธรรม อาศัยจิตตานุปริวัตติธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยคือ ขันธ์ ๒ และจิตตสมุฏฐานรูป ที่เป็นจิตตานุปริวัตติธรรม อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นจิตตานุปริวัตติธรรม ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ
พึงกระทำทุกะนี้ เหมือนจิตตสหภุทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน.
จิตตานุปริวัตติทุกะ.
จบ ปฏิจจวาร