arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

สรณทุกอตีตัตติกะ

เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๘๗–๑๘๘๘ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สรณทุกอตีตัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๔๘๓–๔๘๓

หน้า ๔๘๓

๑๐๐. สรณทุกะ ๑๘. อตีตติกะ

๗. ปัญหาวาร ปัจจยจตุกกะ

{๑๘๘๗} [๖๐] สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นอรณะ ซึ่งเป็นปัจจุบัน โดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๘๘๘} ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” …

ในอวิคตปัจจัย ” ๗ ” (ย่อ)

(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)

จบ สรณทุกอตีตติกะ

๑๐๐. สรณทุกะ ๑๙. อตีตารัมมณติกะ

๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ

{๑๘๘๙} [๖๑] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ สภาวธรรมที่เป็นสรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ สภาวธรรม ที่เป็นอรณะ ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๘๙๐} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...

ในวิปากปัจจัย ” ๑ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)

(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)