arnon.onlineเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

อาสวสัมปยุตตทุกกุสลัตติกะ

เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๗๐–๑๑๘๑ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อาสวสมฺปยุตฺตทุกกุสลตฺติกํ

ปฏิจฺจวาโร

อาสวสัมปยุตตทุกกุสลัตติกะ

ปฏิจจวาร

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อาสวสัมปยุตตทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

บาลี (สยามรัฐ)

อาสววิปฺปยุตฺตํ กุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสววิปฺปยุตฺโต กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ฉบับหลวง

กุศลธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตต-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุยา เอกํ อารมฺมเณ เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ

สหชาตวาเรปิ ปญฺหาวาเรปิ สพฺพตฺถ เอกํ ฯ

กุสลทุกจฺเฉโท อกุสลทุกํ ปน กึ ฯ

ฉบับหลวง

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑

ในอวิคตปัจจัย มี " ๑

ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี มีวาระ ๑ ทุกปัจจัยตัดกุสลทุกะออก เหลือแต่อกุสลทุกะ จะเป็นอย่างไร ?

บาลี (สยามรัฐ)

อาสวสมฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสวสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ อาสววิปฺปยุตฺตํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสวสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ฉบับหลวง

อกุศลธรรมที่เป็นอาสวสัมปยุตตธรรม อาศัยอกุศลธรรม ที่เป็นอาสวสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

อกุศลธรรมที่เป็นอาสวสัมปยุตตธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุยา ปญฺจ อารมฺมเณ ปญฺจ อวิคเต ปญฺจ ฯ

สหชาตวาเรปิ สมฺปยุตฺตวาเรปิ สพฺพตฺถ ปญฺจ ฯ

ฉบับหลวง

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๕

ในอวิคตปัจจัย มี " ๕

ในสหชาตวารก็ดี ในสัมปยุตตวารก็ดี มีวาระ ๕ ทุกปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

นเหตุยา เอกํ นอธิปติยา ปญฺจ นปุเรชาเต ปญฺจ ฯเปฯ นกมฺเม ตีณิ นวิปาเก ปญฺจ นวิปฺปยุตฺเต ปญฺจ ฯเปฯ

ฉบับหลวง

ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มี " ๕

ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย มี " ๕ ฯลฯ

ในปัจจัยที่ไม่ใช่กัมมปัจจัย มี " ๓

ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย มี " ๕

ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย มี " ๕ ฯลฯ

บาลี (สยามรัฐ)

ปญฺหาวาโร

อาสวสมฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อาสวสมฺปยุตฺตสฺส อกุสลสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ อาสววิปฺปยุตฺโต อกุสโล ธมฺโม อาสวสมฺปยุตฺตสฺส อกุสลสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ

ฉบับหลวง

ปัญหาวาร

อกุศลธรรมที่เป็นอาสวสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อกุศลธรรมที่เป็นอาสว-สัมปยุตตธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

อกุศลธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อกุศลธรรมที่เป็นอาสวสัมปยุตต-ธรรม โดยเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุยา ปญฺจ อารมฺมเณ นว อวิคเต ปญฺจ ฯ

ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารสฺส อนุโลมมฺปิ ปจฺจนียมฺปิ

อนุโลมปจฺจนียมฺปิ ปจฺจนียานุโลมมฺปิ คณิตํ เอวํ คเณตพฺพํ ฯ

______________

ฉบับหลวง

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙

ในอวิคตปัจจัย มี " ๕

อนุโลมก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมก็ดี แห่งปัญหาวารในกุสลัตติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น

บาลี (สยามรัฐ)

ปฏิจฺจวาโร

อาสววิปฺปยุตฺตํ อพฺยากตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อาสววิปฺปยุตฺโต อพฺยากโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ฉบับหลวง

ปฏิจจวาร

อัพยากตธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอาสว-วิปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุยา เอกํ อารมฺมเณ เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ

ฉบับหลวง

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑

ในอวิคตปัจจัย มี " ๑

บาลี (สยามรัฐ)

นเหตุยา เอกํ นอารมฺมเณ เอกํ นอธิปติยา เอกํ ฯ

สหชาตวาเรปิ สมฺปยุตฺตวาเรปิ สพฺพตฺถ เอกํ ฯ

ฉบับหลวง

ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มีวาระ ๑

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มี " ๑

ในสหชาตวารก็ดี ในสัมปยุตตวารก็ดี มีวาระ ๑ ทุกปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

ปญฺหาวาโร

อาสววิปฺปยุตฺโต อพฺยากโต ธมฺโม อาสววิปฺปยุตฺตสฺส อพฺยากตสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ

ฉบับหลวง

ปัญหาวาร

อัพยากตธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม โดยเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุยา เอกํ อารมฺมเณ เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ

ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารสฺส อนุโลมมฺปิ ปจฺจนียมฺปิ

อนุโลมปจฺจนียมฺปิ ปจฺจนียานุโลมมฺปิ คณิตํ เอวํ คเณตพฺพํ ฯ

อาสวสมฺปยุตฺตทุกกุสลตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ฉบับหลวง

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑

ในอวิคตปัจจัย มี " ๑

อนุโลมก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมก็ดี แห่งปัญหาวารในกุสลัตติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น

อาสวสัมปยุตตทุกกุสลัตติกะ จบ