พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน
กิเลสโคจฉกทุกนกุสลัตติกกิเลสโคจฉกทุกกุสลัตติกะ
เล่ม ๔๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๒–๓๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน กิเลสโคจฉกทุกนกุสลัตติกกิเลสโคจฉกทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๔๘๔–๔๘๗
ร่วมกับจิต ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๒๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๒๘๔} [๓๘] สภาวธรรมที่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิตซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิตซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๒๘๖} [๓๙] สภาวธรรมที่เป็นภายในซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายในซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๒๘๘} [๔๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอุปาทายรูปซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอุปาทายรูปซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
{๒๘๙} [๔๑] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
๖๙. อุปาทานทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๐} [๔๒] สภาวธรรมที่เป็นอุปาทานซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอุปาทานซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๗๕. กิเลสทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๒} [๔๓] สภาวธรรมที่เป็นกิเลสซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกิเลสซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๒๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๘๓-๑๐๐. ปิฏิฐิทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๔} [๔๔] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
{๒๙๖} สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
{๒๙๘} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
{๓๐๐} [๔๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๓๐๑} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
{๓๐๒} [๔๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตตมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๐๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
{๓๐๔} [๔๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๐๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
{๓๐๖} [๔๘] สภาวธรรมที่มีวิตกซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๓๐๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๐๘} [๔๙] สภาวธรรมที่มีวิจารซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิจารซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๓๐๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๑๐} [๕๐] สภาวธรรมที่มีปีติซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปีติซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๓๑๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๑๒} [๕๑] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๓๑๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๑๔} [๕๒] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยสุขเวทนาซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๑๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๑๖} [๕๓] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนาซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคดด้วยอุเบกขาเวทนาซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๑๘} [๕๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกามาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นกามาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นกามาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นกามาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
{๓๒๐} [๕๕] สภาวธรรมที่เป็นรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล (อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย)ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
{๓๒๑} [๕๖] สภาวธรรมที่เป็นอรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล (อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย)ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
{๓๒๒} [๕๗] สภาวธรรมที่เป็นอปริยาปันนะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอปริยาปันนะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะซึ่งเป็นกุศล (อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอปริยาปันนะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย)ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
จบ กิเลสโคจฉกทุกนกุสลัตติกกิเลสโคจฉกทุกกุสลัตติกะ