arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน

กิเลสโคจฉกทุกนกุสลัตติกกิเลสโคจฉกทุกกุสลัตติกะ

เล่ม ๔๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๒–๓๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน กิเลสโคจฉกทุกนกุสลัตติกกิเลสโคจฉกทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๔๘๔–๔๘๗

หน้า ๔๘๔

ร่วมกับจิต ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๒๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๒๘๔} [๓๘] สภาวธรรมที่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิตซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิตซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๒๘๖} [๓๙] สภาวธรรมที่เป็นภายในซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายในซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๒๘๘} [๔๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอุปาทายรูปซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอุปาทายรูปซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

{๒๘๙} [๔๑] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

๖๙. อุปาทานทุกะ ๑. กุสลติกะ

{๒๙๐} [๔๒] สภาวธรรมที่เป็นอุปาทานซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอุปาทานซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

๗๕. กิเลสทุกะ ๑. กุสลติกะ

{๒๙๒} [๔๓] สภาวธรรมที่เป็นกิเลสซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกิเลสซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

หน้า ๔๘๕

{๒๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

๘๓-๑๐๐. ปิฏิฐิทุกะ ๑. กุสลติกะ

{๒๙๔} [๔๔] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

{๒๙๖} สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

{๒๙๘} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๒๙๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

{๓๐๐} [๔๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

หน้า ๔๘๖

{๓๐๑} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

{๓๐๒} [๔๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตตมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๐๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

{๓๐๔} [๔๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๐๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

{๓๐๖} [๔๘] สภาวธรรมที่มีวิตกซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๓๐๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๓๐๘} [๔๙] สภาวธรรมที่มีวิจารซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิจารซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๓๐๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๓๑๐} [๕๐] สภาวธรรมที่มีปีติซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปีติซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๓๑๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๓๑๒} [๕๑] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๓๑๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๓๑๔} [๕๒] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยสุขเวทนาซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๑๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

หน้า ๔๘๗

{๓๑๖} [๕๓] สภาวธรรมที่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนาซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคดด้วยอุเบกขาเวทนาซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๓๑๘} [๕๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกามาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นกามาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นกามาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นกามาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

{๓๒๐} [๕๕] สภาวธรรมที่เป็นรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล (อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย)ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

{๓๒๑} [๕๖] สภาวธรรมที่เป็นอรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอรูปาวจรซึ่งเป็นกุศล (อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอรูปาวจรซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย)ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

{๓๒๒} [๕๗] สภาวธรรมที่เป็นอปริยาปันนะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอปริยาปันนะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นปริยาปันนะซึ่งเป็นกุศล (อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอปริยาปันนะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย)ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร