เวรัญชกสูตร ขึ้นต้นว่า ข้าพเจ้าได้ฟังมาแล้วอย่างนี้

ในบรรดาบทเหล่านั้น บทว่า "ชาวเวรัญชา" ได้แก่ พวกผู้อยู่ที่เมืองเวรัญชา.

คำว่า "ด้วยกรณียะบางอย่างทีเดียว" ได้แก่ ด้วยกิจที่ไม่กำหนดให้แน่ลงไปบางอย่างนั่นแล.

คำที่เหลือทั้งหมด พึงทราบตามแบบที่ว่าไว้แล้วในสูตรก่อน.

ก็เพียงแต่ในพระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงกระทำการแสดงชนิดยกเอาบุคคลมาเป็นที่ตั้งอย่างนี้ว่า"บุคคลผู้มีปกติประพฤติไม่เป็นธรรม มีปกติประพฤติไม่เรียบร้อย" แต่ในพระสูตรก่อนเป็นชนิดยกเอาธรรมมาเป็นที่ตั้งเท่านั้น. แตกต่างกันเท่านี้ ที่เหลือเหมือนกันทั้งนั้นแล.

จบอรรถกถาเวรัญชกสูตรที่ ๒ -----------------------------------